EOE Sports

Αθλητικές ιστορίες

ΚΑΘΕ ΑΡΧΗ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ

Σε μία φανταστική παρομοίωση του ΑΡΗ με ένα ακριβό και ποιοτικό εστιατόριο, η οποία συμφέρει για να μιλήσουμε πιο απλά και χωρίς τύπους, θα εξετάζαμε τα πράγματα ακολούθως’

Για να φτιάξει κανείς ένα καλό φαγητό στο μαγαζί του, πρέπει αρχικά να υπάρχει «μαγαζί» και να χαρακτηρίζεται ως βιώσιμη επιχείρηση. Αλλιώς, όχι φαϊ, ούτε νερό δεν μπορείς να προσφέρεις.

Η καλή επιχείρηση χρειάζεται το απαραίτητο κεφάλαιο. Στον ΑΡΗ, ειδικά φέτος, φάνηκε πως ο έχων το κεφάλαιο και την όρεξη να το «επενδύσει» υπάρχει.

Μπορεί να μην τον φανταστήκαμε έτσι ακριβώς, είναι βέβαιο πως έχει κάνει λάθη, σίγουρα δεν έχει το μέγεθος που θα ονειρευόταν ο πιο υπερβολικός φίλαθλος για την ομάδα του, όμως υπάρχει! και ίσως να έχει λάβει και αρκετή αχαριστία για τα όσα έχει προσφέρει μέχρι στιγμής.

Όταν φτάνεις σε σημείο να σώσεις κάτι από τα χρέη παλαιών ιδιοκτητών, βάζοντας μάλιστα και από την τσέπη σου, τότε μάλλον έχεις βλέψεις και όραμα για το μέρος. Όταν επιμένεις παρά την κριτική που δέχεσαι και έχεις την διάθεση να κάνεις και το βήμα παραπέρα, τότε σίγουρα έχεις παρών και μέλλον!

Κάτι υπάρχει στον ορίζοντα…

Προχωράμε όμως, δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Σε λίγες μέρες είναι τα εγκαίνια!

Μία επιχείρηση για να θεωρείται βιώσιμη, εφόσον όπως είπαμε πιο πάνω υπάρχει το μπάτζετ και το κτήριο, θα πρέπει να στελεχωθεί σωστά και πλήρως. Φέτος, η αλήθεια είναι πως θα δείτε (και θα δούμε) έναν ΑΡΗ που δεν θα θυμίζει σε τίποτε την ομάδα των παλαιότερων ετών. Είτε αν πρόκειται για μέλη της διοίκησης, τεχνικό τιμ, είτε ακόμη και για τους ανθρώπους που θα κόβουν τα κλαδιά από τα δέντρα στην Παπαναστασίου ο ΑΡΗΣ θα βρίθει στελεχών και ανθρώπων που θα έχουν σαφείς λειτουργίες για το καλό της ομάδας. Χωρίς την ύπαρξη υπερβολών, φυσικά.

Αυτά παραδίπλα…

Η κύρια στελέχωση όμως, και εκεί που πονούσε ο ΑΡΗΣ όλα τα προηγούμενα χρόνια, υπερκαλύφθηκε μπροστά στο πρόσωπο του Άγγελου Χαριστέα. Μία φιγούρα που εμπνέει σεβασμό, που επιδέχεται πίστωσης χρόνου και που φέρνει μαζί της όραμα και ελπίδα για κάτι πρωτόγνωρο. Οι παραστάσεις δε, από το ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο, του Χαριστέα σαν όνομα, είναι ουκ ολίγες, και η γνώση του αθλήματος, με τον τρόπο που αυτό  παίζεται μακριά από την χώρα μας, δίνουν ακόμη μεγαλύτερη βαρύτητα στο όλο εγχείρημα.

Μία καλή κουζίνα όμως χρειάζεται και έναν καλό και πεισματάρη σεφ.

Με την φυγή του Σάββα Παντελίδη, στις αρχές της περσινής σεζόν, ο ΑΡΗΣ χρειάστηκε μία σίγουρη και γρήγορη λύση, ώστε η ομάδα να μην αποκτήσει παραπάνω προβλήματα από όσα είχε. Ο Γερμανός τεχνικός Μίχαελ Ένινγκ, στενός φίλος του Γιούργκεν Κλοπ και ένας από τους έχοντες φάει τα γερμανικά γήπεδα με το κουτάλι, ήταν η λύση.

Για να εξηγούμαστε, κανείς δεν μπορεί να πει πως η ομάδα «πετούσε» πέρσι, ίσα ίσα, είχε τα σκαμπανεβάσματα της. Όλοι το αναγνωρίζουμε.

Αλλά

Αν λάβουμε υπόψιν τα δεδομένα, τις αναλογίες μεταξύ ομάδων, τα μπάτζετ, καθώς και τους αστάθμητους εξωτερικούς παράγοντες, η ομάδα ανταπεξήλθε κάτι παραπάνω από «επαρκώς» στην σεζόν. Εξασφάλισε την έξοδο της στην Ευρώπη, έφτασε μία ανάσα από τον τελικό του κυπέλλου, και παρουσίασε ένα άκρως ανταγωνιστικό πρόσωπο, κόντρα σε ομάδες που είχαν παραπάνω αβαντάζ και όπλα στην φαρέτρα τους.

Αυτό όμως, είναι το πρώτο μέρος του «φακέλου» του Ένινγκ.

Το δεύτερο μέρος έχει να κάνει με τις βλέψεις που έχει ο ίδιος ο προπονητής του ΑΡΗ για την ομάδα. Τους στόχους και τις αιτίες, οι οποίες μάλιστα ήταν και αρκετές να τον κάνουν να παραμείνει σε μία ομάδα που δεν είχε λύσει ακόμη το BAN, δεν είχε κάνει μισή μεταγραφή και έπαιζε με 13 παίκτες στο φινάλε της σεζόν.

Κάτι έβλεπε ο Γερμανός…

…ή έστω, κάτι καλό φαίνεται «μαγειρεύει» για το μέλλον.

Η τέχνη της κουζίνας απαιτεί να ξέρεις τι υλικά έχεις στα χέρια σου, πόσα βαστάει η τσέπη σου να αγοράσεις, για να δώσεις ποικιλία, καθώς και το να έχεις ήδη στο μυαλό σου μία βασική συνταγή ώστε να μυρίζεις σχεδόν το τελικό αποτέλεσμα.

Διαρροή, *ΠΡΩΤΟΙ ΕΔΩ* κλπ κλπ.

Μετά από ατελείωτες ώρες ρεπορτάζ, αγνόησης πρωτοσέλιδων που έφερναν τον Ροναλντίνιο και τον Μέσι στην ομάδα, καθώς και αναμονής σε αεροδρόμια και καρτερική δίψα για  μεταγραφικές κινήσεις, ορίστε μερικά από τα στοιχεία που έχουμε καταφέρει να ξεκλέψουμε από τον Γερμανό τεχνικό.

Νέες πινελιές της συνταγής του ΑΡΗ για την νέα σεζόν:

Μία κουταλιά Γκάνεα,

100γρ. Σάκιτς,

Ένα ματσάκι Τζέγκο, από την Αυστραλία,

Διπλή δόση Ντάτκοβιτς,

Ένας Μπερτόλιο για να δώσει την απαιτούμενη ένταση,

Λίγος Ματίγια (έχει στο ψυγείο! άρεσε πέρσι και πήραμε και για φέτος)

και μια στάλα Μάνος,

… είναι μερικά από τα νέα στοιχεία του πιάτου.

Σερβίρεται σε ζεστό 4-3-3.

Σημείωση:Λίγος Ματέο θα απογειώσει την γεύση, αν υπάρχει…

Σημείωση 2:Με Σαντίκου λέγεται ότι το φτιάχνει η γιαγιά από το χωριό, και βγαίνει πιο νόστιμο. Ίσως καταφέρουμε να το βάλουμε στην συνταγή.

Σημείωση 3:Για να σας φτάσουν τα υλικά χρησιμοποιήστε και πιο σίγουρες λύσεις από πέρσι, και μην λησμονήσετε να δώσετε ποικιλία με μπαχάρια από την Κ17 και Κ20. Στο μέλλον θα χρειαστούν. Αξίζει μια ευκαιρία και στα προϊόντα από τον δικό μας «κήπο». Σε δύσκολους καιρούς μας «ξελάσπωσαν» και θα το κάνουν χωρίς δισταγμό και στο μέλλον.

Μπορεί τα πρώτα πιάτα που θα βγουν να μην έχουν την ένταση που θα ήθελε ο κόσμος που θα τα «δοκιμάσει», όμως η συνταγή είναι επιπέδου «Master Chef» και καλό θα είναι όλοι μας να…trust the process! Η υπομονή είναι ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του φιλάθλου του ΑΡΗ. Έτσι έμαθε, έτσι αντέχει και αυτό τον διαχωρίζει από οποιονδήποτε άλλο στην χώρα. Τώρα όμως γίνεται δουλίτσα.

Τώρα χτίζεται το μέλλον…

YΓ1 Όπου υλικά – βάλτε παίκτες, όπου σκεύη  – βάλτε προπονητικό και ιατρικό τιμ, και όπου κουζίνα, βάλτε «Κλεάνθης Βικελίδης» και «Ρύσιο».

ΥΓ2 Καλό είναι, σε μία σωστή κουζίνα, να υπάρχει φασαρία και ζωηράδα, όμως όλοι να ακούν τον σεφ, όχι μόνο όταν έρθει η δύσκολη ώρα. Για να κινούνται τα πάντα άψογα.

Και μην ξεχνάμε, ο κόσμος που δοκιμάζει, που πληρώνει, που στηρίζει και ΠΕΙΝΑΕΙ, είναι ο μόνος κριτής. Όλα για αυτόν γίνονται

ΥΓ3  Βάλε και λίγη Ευρώπη για την «μέση» μάστορα.

Κωνσταντίνος Τσίπτσιος